زهر!
برگها تن درخت را مي شكافند! درختان تن خاك را و ياد تو مرا زنده به گور مي كند به هر بهار كه آسمان و زمين در حال رويشند و من از كجا مي دانستم كه همان يك بوسه از لبان تو؛ تمام هستي م را خواهد سوخت و خاكسترم بر باد خواهد داد! بوسه ها و هم آغوشي با تو اگرچه از هر طعمي كه نام شيرين بر خود دارد دلخواه تر و شيرين تر بود اما تمام روزهاي بعد از توام رنگ و بوي زهر به خود گرفته است...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۴۰۱ ساعت 14:36 توسط آقای ar.ja
|