از اونایی نیستم که وقتی میخان برن کوه؛ سه پرس کله پاچه و ده تا بره برای کباب با خودشون میبرن اون بالا؛ من ساده میگیرم کارو! وقتی خودم تنهام؛ سه چارتا تخم مرغ؛ کمی رُب یا چندتا گوجه؛ پنیر تک نفره؛ و یک فقره سنگک؛ تمام چیزی است از خوردنی ها که همراه خودم دارم. اینم اضافه کنم که کتری سیاه سوخته و چایی همیشه هست؛ سبُک سفر کردن رو دوست دارم. مازاد بر نیاز به جز دردسر نیست. کاش آدم بتونه تو زندگی واقعی هم همین کارو انجامش بده؛ اگه حرص و طمع البته بذاره! امسال امیدوارم سال تغییر باشه برام؛ خودمم تو فکرش هستم انشالا که زمین و زمان هم کمکم می کنند و یکمی هم شده؛ عوض میشم...