اینکه کتری چای رو بذاری روی آتیشی که از سوختن پر سروصدای چوبهای خشکی که از زیر برف زمستون؛ خودشون رو نجات دادن و توی آفتاب فروردین دوباره خشک شدن؛ اینکه با قارچ های تازه روییده؛ یه خوراکی خوشمزه بسازی و با سنگک بخوریش؛ اینکه گنگر بچینی و زیر ریزش ملایم و مداوم نور خورشیدی که دیگه باید آرزوی زمین رو برآورده کنه و پر از میوه و ثمرش کنه؛ لنگر بندازی؛ اینکه بی هوا از روی زمین؛ چندتا دونه بلوط پیدا کنی که از روی درخت هایی که اینجا کاشتن روی زمین افتاده و مانده است؛ اینکه برای اولین بار؛ غلاف دو تیکه ای که عین تخم‌ مرغ شانسی؛ میوه های قهوه ای و براق بلوط رو تو خودشون نگه میدارن رو ببینی؛ تمام این اینکه ها؛ برای ساختن یک روز آرام و خوب؛ کافی است...