همه می دانیم احتمال اینکه فردایی در کار نباشد کم نیست. اما هرگز دست از انتظار برای روزهای نیامده نکشیده ایم. کم پیش آمده تا که امروز را به تمامی زندگی کرده باشیم؛ کاش از جایم بلند شده؛ پا از خانه بیرون گذارم من. به این امید که فردا بهتر است از امروز؛ در غفلت و خواب مدام نگذرانم این ساعت و دقایقم. از کجا می دانم که در میان موجهای بلا؛ در دریاهایی که می آید از پی امروز و در فرداها؛ نمانم با شکسته قایقم...