چه سخت شد رها شدن از زنجیرهای تنیده به دور تنمان

چه سخت شد از پس سالهای دور؛ به هم رسیدنمان...

دو چشم پر از گریه با من و دو دست پر ز مهر با تو بود

چه ماند از اشکهای چشم من و مهربانی دست تو

برای روزی اگر که شود قسمت ما دوتا دیدنمان...