هیچی از دنیا کم نمیشد اگه تو یکمی با من‌ مهربونتر بودی؛ دنیاي بیچاره چیکار به کار ماها داشت اصلا. ما آدما هر کاری دلمون بخاد می کنیم و گناهشم میندازیم گردن دنیا و چرخ و فلک و کائنات. اون بوده که ما دوتا رو سرراه هم قرار داده از بین میلیاردها آدم. ولی ما جور و جفایی که می کنیم در حق هم رو میذاریم به حساب غدار بودن اون...اون که خوشحالتر میشه آدما بیشتر همدیگرو دوست داشته باشن...چقد جای بهتری میشد دنیا اگه تو منو دوست می داشتی. یا لااقل میذاشتی که من تورو دوست داشته باشم. حالا نه همه وقتا و شبانه روزی. گاهی وقتا که دلم خیلی برا چشمات تنگ میشد و کم‌ می موند که بیفتم و بمیرم. بخدا اصلنم آسمون به زمین نمی اومد و هیچ نظم و نظامی به هم نمی ریخت. اي کاش که میشد و میذاشتی...