تورم هم مستقیم به اعتماد به نفس ما آدما وصله. تا چند سال پیش؛ پونصدم که تو جیبت داشتی خیالت راحت بود و صاف صاف واسه خودت راه میرفتی تو کوچه خیابون. الان اما یجوری شده که تا مانده حسابت میاد زیر هف هش تومن. انگار دیوار ریخته رو سرت و زیر آوار جا موندی. غم چنان محاصره ات میکنه از هر جناح که راه فراری برات باقی نمیذاره. دود شدن و هوا رفتنم حدی داره خب. این چه مدلشه آخه. اون چند نفری که سیصد سالی تو غار بودنم اندازه ما ایرانیا از بی اعتباری پول رایجشون شکه و متعجب نشدن که ما شدیم. پول خرید کاخ چند وقت پیش رو باید بدیم بالای ماشین بازم اونی که میخایم نیست...