بخت!
صدای بلند آبشار که قطره های رقصان آب را از بلندای صخره ها؛ به روی سنگ؛ پرتاب می کند. تن ابرهای سپید و زیبای بالای سرم در آغوش آسمان آبی؛ و این آسودگی که همراه من است در کنار این جایگاه دلخواه کوهستانی؛ حتما تمام چیزهای خوبی نیست که امروز با من و بختم همراه است...
+ نوشته شده در شنبه سوم اردیبهشت ۱۴۰۱ ساعت 16:14 توسط آقای ar.ja
|