صخره و سنگ؛ آرمیده در کنار هم؛

یکی بزرگ و پر هیبت!

آن دگر ولی بسی کوچک.

از ازل بوده اند گویا؛

همنشین و هم صحبت؛

این آفریده های ساکت و خوشبخت.

صخره را دوست دارم.

سنگ را دوست دارم.

در این میان؛ هر چه برآید از دل تنگ را؛

دوست دارم...