حال این آدمها رو درک نمی کنم؛ هیچ وقتم نکردم؛ نه اینکه کم بلا سرم‌ اومده باشه؛ نه. خداروشکر آدم ناجور و کلاهبردار کم‌ نداریم‌ تو این‌ مملکت و آسیب هم‌ کم‌ نزدن بهم. ولی از این جور گریه و زاری کردنها هم‌ هیچ نتیجه ای ندیده ام. بیشتر باعث تولید استرس و غم و غصه میشه صدای این جور شیون ها و ضجه ها. خود من هم‌ اگر جای اون خدایی بودم که مراقب و محافظ ما آدمهاست.‌ حتما به اون آفریده ای که داره خودشو میکشه؛ امشب برای مستجاب شدن دعاش. میگفتم مثل آدم دو کلمه حرف حساب بزن ببینم دردت چیه؟ نه اینکه تمام مرده های سالهای خیلی دور رو بیاره جلو چشمم و بمن اصرار کنه که الا و بلا این کارو کن و اون یکی کارو نکن. به تو چه اصلا بیچاره.! اگه من خدام؛ خودمم بهتر میدونم‌ چیکار کنم و چیکار نکنم...