خداروشکر نتیجه گریه زاری دیشبتون رو هم انشالا امسال در قالب یه سرنوشت خوشگل و زیبا میبینید و مام میشینیم شما رو تماشا میکنیم. قد و بالاتونو. عشق و حالاتونو... حالا مام که خواب بودیم و دلمون نخواسته از اون نمایشا بازی کنیم؛ هیچی جز تاریکی و سیاهی تو یک سال آیندمون ننوشته همون خدا و داریم تو فضای بین کهکشانی زیست میکنیم؛ به مرحمت دعاهای شما...تمام عجایب و غرایب جهان تو همین یه ذره جا که نام ایران ما روشه باید جمع بشه دیگه؛ کجا میتونه بره جز اینجا که مردمانش تا این اندازه ابله و بی فکرن...