آدم هیچ جوری نمی تونه خوشحالیشو از بودن در کشوری که نصف مردمش رو توی ۲۹۹ کشور جهان و ماورا آن؛ به اجبار کوچانده و پراکنده کرده و نصف بقیه شم یا افسرده و دیوانه ان و در فکر خودکشی؛ یا دست به دستمالن و فاقد هر نوع انرژی جنبشی؛ پنهان کنه. و همین؛ نعمت کمی هم نیست بخدا...