اردیبهشت زیباترین ماه سال هست؛ کم لطفی میشه بهش اگه بخام برای اون هم مثل بقیه ماههای سال؛ سهمیه هفته ای یک روز در طبیعت بودن رو در نظر بگیرم؛ باید بیشتر از این قدر چند روز باقی مونده رو بدونم و از کوچکترین فرصتهایی که بهم میده به تمامی استفاده کنم. اینها رو می نویسم اینجا که شاید بتونم به خودم انگیزه بدم که امروز عصر برم کوه دوباره و بودن در اون فضا رو بازهم تجربه کنم حتی اگر ساعتهای زیادی از بودنم در آغوشش نگذشته باشه...