در کوه و در بیابان یا هر جای دیگری که باشم؛ از هم‌ کلام شدن با آدمها از رفاقت های بی سروته گریزانم! کاملا نه ولی اندکی مهجوریت و جنون در وجود هر آدمی حتما هست و من هم از این قاعده مستثناء نیستم. ولی به تجربه به من ثابت شده که هیچ آدمی نیست که قصد نزدیک شدن به تو را داشته باشد مگر اینکه به فکر تامین منافع و رفع نیازهای خودش نباشد! و همین یک قانون به من می گوید که در ارتباطم با آدمها جانب احتیاط را داشته باشم و بی گدار به آب نزنم. آن خوشی و لذتی که در تنهایی دارم در کوه و در دامن طبیعت؛ هرگز حاضر نیستم‌ که با یکی دیگر به اشتراک بگذارم که جنس علایق و خواسته هاش کیلومترها از آنچه من میخواهم فاصله دارد...