اینکه نمی تونیم مثل آدم و در حالت عادی شاد باشیم‌ و بخندیم از تربیت و از فرهنگمون ناشی میشه یا از اوضاع گهربار مملکت نمی دونم. ولی اینم ظلم بزرگیه که آفریدگار و خدای همه ما آدمها و بزها و پشه ها و اسبها و سگها و بقیه جک و جونورها یه نفره و خیلی هم قادر و متعال هست ولی ما یه چیزی داریم به اسم جغرافیا که زورش به همه قدرتهای عالم چربیده و ما رو وادار کرده که در همینجایی که اسم وطن روشه بمونیم و بپوسیم و دم برنیاریم! من که بشخصه به رفتن و مهاجرت و اینطور ظلمای مضاعفی که هر آدمی می تونه تو این اوضاع و احوال به خودش کنه فکر نمی کنم ولی اینکه چطور میتونم با این ستمی که داره از طرف حکومت بهمون‌ میشه از طرز فکر و نحوه خورد و خوراک و پوشاک و باقی چیزها کنار بیامم نمی دونم...