پاییز امسال در تهران؛ کم شباهت ترین فصل شد به فصل خزان ِ من که با هر گذرم به دامن ِ کوهستان؛ درختان را خیس از رد ِ عبور باران می یافتم بر روی تن ِ سیاهشان که بی برگ ایستاده اند کنار جویباران. اما این روزهای بی طراوت و غبار گرفته دیگر هیچ نشانه ای از آن پاییزهای رویایی و خیس گذشته ام؛ ندارند. انگار که خزانه ِ رنگ این فصل هم به پایان رسیده و آن‌ اعجاز زیبا را به فراموشی سپرده است. زیستن بی رنگ و بی باران در فصل هزار رنگ خزان؛ نه به زندگی می ماند که شبیه تر است به بودن ِ مردگان...