اگه بخواهي تك تك شكست هايت را به حكمت و قدرت الهي ارتباط بدهي، و اينگونه شايد كه خودت را از سرزنش هاي مداوم آن من ِ دروني برهاني! تمام لحظه هاي عمر ِ تو در تجربه طعم ِ تلخ ِ آن شكست ها خواهد گذشت و تمام خواهد شد پس به ناچار يك نتيجه از تمام اين روز و شبهايي كه به نام عمر گذشته و رفته است مي گيري و آن هم اين است كه ما در داخل كانالي در حركت هستيم كه اوج و فرودمان از پيش تعيين شده و هيچ راهي براي تغييرش نداريم. تو مي تواني حساب و جيب ات را پر از پول كني مي تواني خانه و ماشين آنچناني براي خودت فراهم كني ولي سهمي از خوشبختي و شادماني از آن توست كه هرگز فزوني نخواهد گرفت و آغوش به روي تو نخواهد گشود جز هماني كه در ابتداي كار براي تو در نظر گرفته اند و از پيش مقرر كرده اند...