چونان كوهي استوار؛ همچون سروي اميدوار؛ اما زمان هر دوي اينها را خرد و خميده خواهد ساخت! اگر جسم تنومند و اراده اي مستحكم؛ به غرور آلوده تان كرده؛ بدانيد كه گذشت زمان مانند خميري در دست سفالگر تمام هستي تان را زير چرخش هاي سنگين و مداومش بر صفحه روزگار خواهد ماليد و جز يك نام خالي كه آن هم چند روزي طاقت ماندن ندارد چيزي برجا نخواهد ماند! گيرم كه اسمي از من و شما مانده باشد؛ آن استخوان هاي پوسيده و خاكستر شده به چه كارشان مي آيد اين نام نيك و بدي كه از ما در اين جهان خواهد ماند...