در کنار آسیاب آبی روزگاری نزدیک به امروز چند درختی و نیمکتی کاشته اند و من اکنونم را اینجا می گذرانم. یوسف آباد که تا صد سال پیش؛ گندم و یونجه زاری بوده؛ اکنون جنگلی از دیوار و خیابان است در آغوش تهران و پیشرفتی با این سرعت اصلا به مذاق من خوش نمی آید. دوست داشتم همانگونه که سابق بر این بوده پر از سبزه و سرسبزی ببینم این مکان را نه اینچنین که امروز است! آبی خروشان در جویبارانی که به سوی سرگردانی روان است بی آنکه دستی در او فرو رود به قصد نوشیدن ِ جرعه ای از آن...