حتما باید جلوی این ذهن ِ برنامه ریز می ایستادم که ایستادم و الان بدون هیچ نقشه ای روز و ماهم رو میگذرونم؛ نه هدفی دارم که بخام بهش برسم نه عددی که مثلا فلان روز باید ملاقاتش کنم. به گمونم تو دنیایی که خبر از فرداش نداری؛ همینطوری یلخی و احمقانه پیش بری از همه چی بهتره...