بر سر كارم حاضرم در آخرين روز ِ از اين ماهي كه هيچ نكته مثبتي توش نيست و غيرعقلاني ترين روش براي رژيم گرفتن و يا بياد ديگران بودن هست؛ چايي پر رنگ ميل كرده و منتظرم خوراك لوبيايم كمي گرما به خود بگيرد تا با تكه هاي سنگكي كه از فريزر بيرون آمده اند صبحانه ِ پنجشنبه مرا بسازند! از اينكه امروز هواي تهران؛ چنين آفتابي و دلخواه است و من به اين خاطر كه پا ندارم و نمي توانم در كوه و دشت ولو باشم از خودم و زمانه ام دلگيرم...