خوشبختی کمی نیست که چشم بگشایی و لبخند تازه شکفته البرز را در قاب چشمانت میهمان کنی در آغاز صبح و اکنون که در پای کوهم گمان میکنم کمی از اراده و استواری اش در من است که توانسته ام رویای شبانگاهم را در واقعیت هم ملاقات کنم...