هر تغييري در حد مرگ براي انساني كه براي ماندن و تكثير برنامه ريزي شده؛ سخت و دشوار است! ما آدمها از بدو خروج از زهدان مادر؛ با تمام كارهاي ريز و درشتمان؛ از اولين گريه اي كه مي كنيم تا آخرين باري كه نفس مي كشيم براي افكندن تخم ِ بقا در تلاش و تقلاييم! حال در اين مسير رنج فكر كردن را اگر بخواهيم به خود روا بداريم جز اينكه از آساني و راحتي سفر كاسته ايم كار ديگري نكرديم! از همين روست كه عده اي بي آنكه كمترين زحمتي به خود راه دهند هر كاري كه گذشتگان ِ ترسو و نادان؛ كرده اند را سرلوحه زندگي خود قرار داده حتي يك لحظه به كاري كه مي كنند فكر نمي كنند...