دارم بهش فکر میکنم؛ کار دیروز و امروزم نیست! خیلی وقته تا یک قدمی جواب میرم و دست خالی برمیگردم! دیگه یجور ضرب المثل شده "جبر جغرافیا". من تازه دارم متوجه میشم که این در واقع ظاهر ماجراست! اصلش همون قدرت طبیعت ِ آفرینشگر ِ ! یعنی زمین اگر در کویر خار از دل خاک بیرون میاره و در پای چشمه ساران و محل ریزش آب باران؛ هزاران هزار گل و علف و درختان را؛ با ما آدمیان هم دقیقا همین کار را کرده است! برزیل و کلمبیا کاروان های رقص لامبادای دوماهه در کوچه و خیابانهایشان دارند و ما هم مردمانی که انگار در هزاره های دور به ناگاه خبری هولناک به گوششان خورده و سراسیمه و آشفته؛ راهی ِ بیابانهای کشور ِ مخروبه ِ همسایه گشته اند به نام اربعین...!