عارف!
چشمان تو را ای کاش زیر تابوت لبانم پنهان کنم برای همیشه ای عشق! چون صدفی که در گرانبهایی را در میان خود نهان دارد! دفینه ای هزاران ساله در خانه دارم من! تن تو را در میان بازوانم چنان در بر بگیرم که هیچ از جسمت نماند تا در تن من فرو رود! تمام و کمال با تو یکی شدن را می خواهم عشق جانم...
+ نوشته شده در سه شنبه یکم آبان ۱۴۰۳ ساعت 21:5 توسط آقای ar.ja
|