قطار عمرم به ایستگاه عشق تو رسید! چه میخواستم از این رویایی تر! در اوج بی قراری ام، ساکن شهر آغوشت شدم من! اکنون فلسفه زندگی ام را به تمامی فهمیدم و درک کردم! تمام آن شکست ها و شکستن ها، همه و همه برای رسیدن به تو بود و بس! تو را که دارم گویی تمام آرزوهایم به یکباره چون خوابی دلخواه تعبیر گشته و رنگ حقیقت گرفته اند...