ناتمام!
آواز مهربان تو در قلبم زنگ بیدارباشی را به صدا در می آورد برای ساکن خانه ای متروک که سالهاست هیچ عابری به خود ندیده است! با آمدنت دوباره اینجا زندگی در خاطر خشکیده درختان جاری شد و از پس زمستانی هزار ساله شکوفه کرد شاخه های خالی از امید!
+ نوشته شده در سه شنبه هشتم آبان ۱۴۰۳ ساعت 0:4 توسط آقای ar.ja
|