اي در طلبت،
روز و شبم،
بي مه و خورشيد،
گذشت!
با ياد توام،
صبح،
به شب آمد و
شب نيز گذشت!
جز گريه نديدم ثمري،
از عشق تو،
كه بر ديده ِ بيمار، نشست...!