رويا!
نشان ِ من ز ديروزي
تو شور ِ شعر ِ امروزي
اميد ِ عشق ِ فردايي
تو چون صبحي و زيبايي
غروب ِ روي ِ موجايي،
خيال انگيز،
تماشايي...!
تو چون موجي و دريايي
به جان خسته ام،
باران ِ رويايي...
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم آبان ۱۴۰۳ ساعت 11:26 توسط آقای ar.ja
|