ای کاش من همین الان بدون توجه به اینکه چه روزی هست و ابتدا یا انتهای هفته ایم، بلند میشدم کیف یا یه چمدان کوچک برمیداشتم به مقصد تابستانی ترین جای این کره با لوکس ترین پرواز راه میفتادم نه برای چند روز و چند هفته! تا هر زمان که عشقم میکشید و حوصله م سرنمیرفت و دلتنگ کوههای تهران نمیشدم همونجا اتراق میکردم و حالشو میبردم! آخه تو این دنیای بی سروتهی که بود و نبودمونم دست خودمون نیست اینقد باید درگیر حساب کتاب باشیم که نتونیم از این کارا بکنیم...!