گمشده!
این جمله درست ترین حرفیه که تا الان شنیده ام: هر کس تو این دنیا دنبال یه نفره! هرکی گفته راست گفته! انگار تنها که هستیم همه کارا لنگ میزنه! یا شایدم اون یه نفر کسیه که از ما خیلی قوی تر و زیباتر و عاقلتره و ما میخایم که اون کنارمون باشه تا مشکلاتمون رو حل و فصل کنه با عقل و درایتی که داره! اینم کاملا درست نیست چون من بشخصه دنبال یه مرد جامع الشرایط نیستم! چون از جنس مرد بدم میاد! بیشتر دنبال یه آدم همفکر و هم مسیرم که قبولم داشته باشه تا زور بازوش و عقلش زیادتر از خودم باشه! خب با قبول این فرضیه که تمام آدمها دنبال یه کسی دارن میگردن، پس اون نفر آخر که همه جستجوها به اون ختم میشه تکلیفش چیه! شاید اونم به اولین نفر این زنجیره وصل میشه تا عیب و نقصی تو کار نباشه! اگر بخاد اینطوری هم پیش بره که فقط رسیدن حلقه ها به هم حلال کل مشکلات خواهد بود صرف نظر از اینکه کی کجاست و دنبال کیه! این نوشته فلسفی نیست و منم علاقه ای به پیچوندن کلمات ندارم و باید بگم ساده تر از این نمیشه بیان کرد این معمای گمشده انسانی رو...