خيلي زودتر از هميشه خوابم برده بود! روي مبل و مقابل تي وي؛ با صداي بلند باران نيمه هاي شب بيدار شدم و از نوازش نرم و گاهي تند او لذت بردم! امروز جوراب كوه پايم كرده و بوت پوشيده ام! شايد از هجوم پر هياهوي آسمان ديشب ترسيده ام! شايد هم دوست دارم فكر كنم كه در كوهم و ژست كوه گرفته ام! دنيا مي دانم به هيچ هم نمي ارزد اما براي همين هيچ، تمام روز و ماه و سالمان را تباه و سياه مي كنيم و خواهيم كرد! به گمان من راه گريزي هم نيست! ما جز اين چاره اي نداريم! يكي مي گويد پول پس انداز نكن برو دنيا را بگرد! ديگري مي گويد كار ديگري كن! اين هر دو اما خواست و آرزوي قلبي خودشان را بتو مي گويند نه آنچه تو دوستش داري! هيچ انساني در ميان اين هشت ميليارد آدم در مسير و راه من و در نقطه اي كه اكنون ايستاده ام پا نگذاشته تا بتواند برايم نسخه راهي تجويز كند! من از دنيا گشتن و ديدن اين موزه و آن ساختمان قديمي يا شاهكار معماري مدرنش خوشحال نمي شوم! هيچ كدام اينها آرامشي را كه من در نظر دارم با خود ندارند...!