پوچ!
آدم وقتی حالش خوب نیست باید بره کوه. استخر، باشگاه و از این جور چیزها استفاده کنه ولی وقتی دل و دماغ نداری چجوری اینکارو بکنی! من این روزها در برزخی کشنده گیر کرده ام! گاهی با خودم فکر میکنم تمام فلسفه زیستنم همین بوده که با آدمهای عوضی سرشاخ بشم! این چجور هدف بوده برای آفرینشم! شاید در زندگی های قبلی ام آدم خیلی ظالم و ستمگری بوده ام و بودن اکنونم در اینجا تاوانی برای پاک کردن تمام آن گناهانی است که از من سابقم سرزده است! بدون هیچ تعارفی در گنگ ترین و پوچ ترین روزهایی نفس میکشم که تا به امروز به خاطر دارم...
+ نوشته شده در شنبه سی ام خرداد ۱۴۰۵ ساعت 10:39 توسط آقای ar.ja
|