تو شهری هستم که هزارتا دیدنی و شگفتی داره ولی با شلوغی و ازدحامش اصلا حال نمیکنم! حتی اگر هم خلوت باشه من به جز با کوه و طبیعتش با هیچیش خوش نیستم! نمی دونم مغز و روحم از چی ساخته شده! یا دیگه به آخر خط رسیدم و رد دادم که اینطوری دارم شکوه و شکایت میکنم از اینجا و اینجور زندگی کردن که پیشتر ازش رضایت داشتم!