گاهی فکر میکنم بنشینم از اولین روز این وبلاگ که اکنون بیشتر از شانزده سال ازش گذشته است بخوانم و ببینم چه روز و ماهی چه حال و روزی داشتم اما گمان نمی کنم بتوانم! بعضی سالها البته چیزی ننوشته ام علتش هم این است که مدتی را درگیر ساختن جایی و بنایی بودم شاید حدود یکسال و در آن روزها اصلا به نوشتن و کارهای اینچنینی فکر نمی کردم و مدتی هم چون موبایل و اپ های مختلف وارد بازار شد وبلاگ کلا" خالی از سکنه شد و همه اهالی به جاهایی مثل فیسبوک و لینکدین و اینستا کوچ کردند و نوشتن مایه ننگ شد یجورایی! اما من از همان اول چراغ اینجا رو روشن نگه داشتم و تا وقتی دیگر نباشم بنظرم برای خوانندگان از راه رسیده جالب باشد که بعضی اتفاقات زندگی رو اینچنین رک و پوست کنده اینجا ازش حرف زده ام و از این بابت خوشحالم