تاريك بود جهان من؛

سرد و خاموش!

تا صداي پاي تو؛

در كوچه عاشقي پيچيد...!

و من از خواب سنگين و سردم؛

برخاستم...

چون مرده اي از گور!

و آسمان ِ دلم آبي شد...!

ترانه ها باريد؛

پرنده ها خواندند!