خدای متعال سرنوشتی بر ما مستولی و مسلط کرد که حتی در بیان آنچه می بینیم و فکر می کنیم هم اختیار نداشته باشیم آن وقت مکرر این مژده را بما می دهد که ای بندگان من خوب باشید و کارهای شایسته کنید که بهشت در انتظارتان است در پیشگاه من! کجای کاری آفریدگار جان! ما از سایه مان در ترس همیشگی هستیم آنوقت اعمال و رفتارمان گیریم که مثل مریم مقدس باشد یا آن پسری که می گویند مال خود توست اصلا! چه ارزشی دارد...