با اینکه دلیلی نداری اما دوست داری صدایم را بشنوی خوب است! گاهی آدم بی دلیل چیزی را دوست دارد گاهی هم بی آنکه دوستش بدارد فقط می خواهد بداند پشت این نوشته های گاه فیلسوفانه و گاهی ابلهانه کیست! صدایش زیر است یا بم! کلفت است یا نازک! آغشته با مهربانی است یا با خشونت پر شده است! می شود آیا به او اعتماد کرد و‌ گاهی از رازی سر به مهر حرفی زد یا نه اصلا با اولین کلمه ای که از دهانش خارج می شود می توان فهمید که شک و تردید با او همسایه دیرینه است!