در مسیرم به سمت پایین علاوه بر عروس های صحرایی گیاه زیبایی را می بینم که با توپک های آبی رنگ بر سر، نامش شکرتیغال است و درختچه های بادام تلخ هم در کنارشان حضور دارند! من اگر در کشوری بودم که عقل و احساس ارزش داشت حتما وزیر محیط زیست می شدم و از این جانداران مراقبت می کردم...