من فاز دوستانی که وبلاگ دارند و تمام روزنه هایش را بسته و به جز نام چیزی ازش باقی نگذاشته اند و آنان که به یکباره گویی باران سیل آسا آمده و همه چیز را با خود برده است را اصلا نمی فهمم! اگر مشکلتان کامنت آدمهای بیمار است که من هم از این مخاطبان ناسزاگو دارم اما با اشاره یک انگشت حذف می کنم و وقعی به یاوه گویی برخی که کاری جز آزار ندارند نمی نهم. روزی یک بار دوش گرفتن کفایت آسایش داشتن را نمی کند و این قضیه در تهران بی سابقه است...امیدوارم آفریدگار طبیعت کمی خنکی و باران ما را مهمان کند...