رفیق!
تهران که بودم برای دیدن و بوییدن نعنا و پونه و آویشن و بومادران هزاران گام راه و مرارتهای فراوان در پیش داشتم اینحا اما یک گوشه دیوار خانه بومادران جاخوش کرده کمی آنسوتر و در کنار رودخانه پونه و نعناع و در همان نزدیکی دیگر رستنی ها! شک دارم ساکنان اینجا قدر این چیزها را بدانند از این رو که همیشه همراهشان است. من اما نشستن با این رفیقان را دوست دارم و غنیمت میشمارم.
+ نوشته شده در دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵ ساعت 18:14 توسط آقای ar.ja
|