قفس!
تا روزی که؛
پرنده عشق تو؛
در قفس ِ سینه ام؛
زندانی است!
کسی از عشق چه می داند و
کی خبر دار شود که در جهان
چنین زندانی است!
درهای قفس نگشوده ام؛
هیچ؛
به روی نگاهی!
تا مبادا که کاسته شود؛
از وزن عشق ات؛
پر کاهی!
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم بهمن ۱۴۰۰ ساعت 12:57 توسط آقای ar.ja
|