کاشانه!
عشق تو آتش شده؛
در دل دیوانه ام!
چشم تو سرکش شده!
می نبَرَد خانه ام!
همدم ِ تو شانه ام!
با تو خوش آمد که عشق؛
بر من و کاشانه ام!
من که ندارم غمی!
تا تو مرا همدمی!
ساکن این خانه ام؛
خانه ِ ویرانه ام!
آه؛ چه گویم تو را!
آه؛ چه گویم تو را!
ای صنم و ای بتا!
با من و با عشق من؛
از در ِ دوستی در آ...!
+ نوشته شده در جمعه بیست و نهم بهمن ۱۴۰۰ ساعت 15:42 توسط آقای ar.ja
|