از شرق ترین خانه این شهر؛

خورشید تابیدن گرفت!

بخت به من خندید؛

آهوی عشق خرامیدن گرفت!

دست تو ابر شد؛

مهر باریدن گرفت!

خمود و خشک بود درخت ِ زندگی؛

به یک نگاه پر شکوفه شد!

شاخه خشک روییدن گرفت!