در تمام تنم جاری است نگاهت!

جاری چون چشمه!

در پای درختی که

بر زمین افتاده اما زنده است!

و هنوز شکوفه را در شاخه ها؛

به انتطار نشسته!

من از تو نه با ریشه ام؛

که با تمام ِ تنم؛

می نوشم؛

جرعه جرعه؛

نا تمام...!

عشق ِ نا تمام من...!