صدای مهربان تو؛

در گوش ِ زمانه ام جاری است!

در تمام تن ِ پر نشانه ام؛

جاری است!

هم از خانه و آشیانه ام؛

جاری است!

صدای آب را می ماند؛

آن بلورین ِ ریخته در ظرف ِ زمان!

از تمام گوشه های؛

جهان بی کرانه ام جاری است!