تباه شد تمام عمر من؛

به زير برف هاي زمستاني طولاني...!

بي آنكه هيچ طلوعي 

خواب سردش را

آشفته كند؛

همه در شب گذشت و رفت!

بخواب؛ آرام بخواب

به بيدار شدن ديگر نيازي نيست؛

ساقه خشكيده را بهار به چه كار مي آيد...