خوشه خورشيد!
خوشه خورشيد به لب آويخته اي!
تو تمام تن من؛
به ميان ِ لب ِ خود سوخته اي!
آتش سوزنده؛ تن ات؛
از چه سبب؛
شعله بر افروخته اي!
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم اسفند ۱۴۰۰ ساعت 14:16 توسط آقای ar.ja
|
خوشه خورشيد به لب آويخته اي!
تو تمام تن من؛
به ميان ِ لب ِ خود سوخته اي!
آتش سوزنده؛ تن ات؛
از چه سبب؛
شعله بر افروخته اي!