عشق ِ تو را هدیه داده است؛

به قلب من؛ خدا!

تویی آن موهبت گران بها!

درود می فرستمش بر آن خدا!

خدای تو؛ خدای عاشقا!

از این بلا نخواهم که دهد؛

هرگزم مرا شفا!

من از ازل تا به ابد؛

بوده ام هر لحظه را؛

به عشق روی تو مبتلا...!