خالي از عشق؛

عشق روي خوب ِ تو؛

نمي شود خزانه ِ دلم! 

چگونه اين گونه بي كرانه كرده اي؛

در اين درياي بي كرانه؛ كرانه ِ دلم!

آشوب ِ نهفته؛ در دلم؛

تنها بهانه اي است از خواستن مدام؛

گرچه تو هميشه نشسته اي؛

بي هيچ بهانه اي در آشيانه ِ دلم!

غرقه در اين خواهشم و آرزو كه

هيچ مباد از سكه ِ عشق تو خالي؛

چنان كه هست از سكه هاي

سرخ ِ عاشقي؛ 

آكنده تا به سر؛ خزانه ِ دلم!

چه ناله كنم از غم روزافزونم؛

تا كه هست؛

عشق تو؛ ترانه سرا؛ 

در نهان خانه ِ دلم...!